Toen de scheidsrechter affloot, stond het 3:0. Kaapverdië versloeg Swaziland thuis en verzekerde zich als winnaar van groep D de eerste WK-kwalificatie. Het Nationalstadion in de Kaapverdische hoofdstad Praia barstte uit in gejubel.
Het stadion met een capaciteit van 15.000 toeschouwers was onmiddellijk overweldigd door de wit-blauwe voetbalshirts fans die van de tribunes naar het veld stroomden, de spelers omarmden en met hen huilden. Op dit moment had het West-Afrikaanse land veertig jaar gewacht. De droom van deze vulkanische eilandstaat om voetbal te spelen werd werkelijkheid onder het gejuich van het stadion dat plek bood aan 15.000 toeschouwers.
Een historisch doorbraak
In de laatste wedstrijd van Groep D van de Afrika-kwalificatie maakte Kaapverdië gebruik van zijn kans.
Tegen Swaziland, de laatste in de stand, scoorde het team in de tweede helft binnen slechts 47 seconden drie doelpunten. Doelpunten van Livramento, Semedo en Stopira luidden de luidste viering in het kleine land met 540.000 inwoners in sinds de onafhankelijkheidsviering van 50 jaar. Tijdens de hele kwalificatie behaalde Kaapverdië een indrukwekkende balans van zeven overwinningen, twee remises en één nederlaag. Nog indrukwekkender was dat ze thuis geen doels kregen.
Het team, wereldwijd slechts op nummer 70 gerangschikt, trok als groepsleider rechtstreeks door naar de volgende ronde en versloeg Kameroen, de Afrikaanse leeuwen, met acht WK-deelnames. Hier vindt u goedkope voetbaltruien!
Een klein land, grote dromen
Kaapverdië, met slechts 540.000 inwoners, heeft een wonder in het wereldvoetbal verricht.
Kaapverdië zal Trinidad en Tobago als kleinste deelnemend land in de geschiedenis van het WK vervangen en zal in 2018 na IJsland ook het op één na kleinste land qua inwonertal zijn.
Voor deze beslissende wedstrijd verklaarde de Kaapverdische regering een nationale feestdag, die op de wedstrijddag om 12:00 uur middags begon, zodat alle burgers samen geschiedenis konden meemaken. Ook president Neves woonde de ceremonie bij om het nationale team aan te moedigen.
Een lange weg naar de top
De opkomst van Kaapverdische voetbal gebeurde niet van de ene op de andere dag. Kaapverdië verwierf in 1975 onafhankelijkheid van het Portugese koloniaal bestuur, de Kaapverdische voetbalbond werd in 1982 opgericht en sloot zich in 1986 aan bij de FIFA.
Het keerpunt kwam in 2013, toen Kaapverdië bij zijn eerste deelname aan de Afrika-Cup de kwartfinale bereikte en daarmee de aandacht van de internationale voetbalgemeenschap op de Atlantische eilandstaat vestigde.
Tijdens de Afrika Cup 2023 bereikten ze opnieuw de kwartfinale, verloren daar nipt na een strafschoppenserie tegen Zuid-Afrika en bewezen daarmee hun indrukwekkende kracht.
De macht van het aantrekken van talent uit het buitenland
Het geheim van succes in Kaapverdiës voetbal ligt vooral in de strategie voor talentwinning uit het buitenland.
Het Kapverdische voetbalverbond zoekt actief talenten binnen de Kapverdische gemeenschap wereldwijd en rekruteert ze. Veel emigranten wonen in Europese landen zoals Portugal, Nederland en Frankrijk, waarvan de nakomelingen in Europese competities jeugdopleidingen ontvangen en doorstromen naar het profvoetbal.
In deze WK-kwalificatiewedstrijd komen alle 25 Kapverdische spelers uit buitenlandse competities, 14 van hen zijn in het buitenland geboren. Deze spelers vormen de ruggengraat van het team en geven het wonder van deze kleine natie zijn kracht.
Ook het in 2000 tussen de EU en Kaapverdië ondertekende Cotonou-verdrag was een grote hulp, omdat het Kapverdische spelers mogelijk maakte om in Europese competities te spelen zonder quotering buiten de EU aan te hoeven vragen, wat hun ontwikkelingsmogelijkheden aanzienlijk verbeterde.
Voetbal, een nationale eenheidskracht
Kaapverdië, bestaande uit tien vulkaan-eilanden, is arm aan hulpbronnen en heeft een uniform economisch model. Toch is het voetbal uitgegroeid tot een sterke verbindende kracht voor het land.
Wanneer het team op pad gaat voor wedstrijden, staan fans langs de weg naar de luchthaven om afscheid te nemen. Bij belangrijke wedstrijden is de natie op één lijn.
Nationale verdediger Lopez zei emotioneel: “Mijn vader verliet op zestienjarige leeftijd zijn huis. Voor Kaapverdianen is het normaal om buitenland te zoeken naar kansen. Maar als we samenwerken, kunnen we buitengewone dingen bereiken.”
De kwalificatie voor het Wereldkampioenschap is niet alleen een sportieve prestatie, maar ook een bewijs van nationale soft power. Net voor de 50e verjaardag van de onafhankelijkheid heeft Kaapverdië de wereld laten zien dat ook kleine landen grote dromen kunnen waarmaken.
Afsluiting
Kaapverdië zal naar verwachting in pot 4 landen tijdens het FIFA Wereldkampioenschap voetbal 2026 in Mexico-Stad, maar dit „Blauwe Haai”-team zal niet zomaar spelen.
Hun doel is om minstens één punt te halen of zelfs een gelijkspel tegen een topteam. Zoals aanvoerder Pico López zei: „Wij spelen voor het hele eiland.”
Dit land, bestaande uit tien vulkanische eilanden en zonder hulpbronnen, heeft zijn bevolking door voetbal verenigd.
Dutch 
German 
Croatian 
Danish 
French 
Czech 
Italian 
Swedish 
English 
Spanish 
Slovak 
Slovenian